العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

4

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

نيز مانند انسانها گوش دارند . عرض كردم : بالاخره چنين سؤالى برايم پيش آمده . فرمود : يا قبيصه ما اشباح نورى بوديم اطراف عرش ، خدا را تسبيح مى - كرديم پانزده هزار سال قبل از آفرينش آدم وقتى آدم آفريده شد ما را در صلب او قرار دادند پيوسته از نهادى پاك برحمى پاك منتقل ميشديم تا خداوند پيامبر اكرم محمّد مصطفى را برانگيخت پس دستاويز محكم خدائيم هر كه بما چنگ زند نجات مييابد و هر كه از ما فاصله بگيرد گمراه است هر كه بما چنگ زند او را بگمراهى نميكشانيم و از هدايت خارج نميكنيم ، كسانى هستيم كه مراقب طلوع و درخشش خورشيديم جهت انجام اعمال و فرائض و بازماندگان پيامبر ، ما آن خيمه‌گاه بلندپايه و پردامنه هستيم هر كه بما پناه آورد بجانب بهشت رهسپار ميگردد و هر كه از ما گريزان باشد بجهنم ميرود . گفتم : خداى را بر اين نعمت سپاسگزارم . كنز جامع الفوائد : صدوق عليه الرحمه در كتاب معراج از ابن عباس نقل مىكند كه گفت شنيدم پيامبر اكرم به علي عليه السّلام ميفرمود خداوند بود و هيچ چيز وجود نداشت من و ترا دو روح از جلال خود آفريد ما در جلو عرش به تسبيح و تقديس و تهليل و سپاس خدا اشتغال داشتيم پيش از آنكه آسمانها و زمين‌ها را بيافريند . وقتى اراده آفرينش آدم را كرد من و ترا از يك سرشت از طينت عليين آفريد و با آن نور در آميخت ما را در تمام نورها و نهرهاى بهشت فرود برد سپس آدم را آفريد و در نهاد او آن طينت و نور را قرار داد پس از از آفريدن آدم فرزندان و ذريه او را از نهادش خارج كرد و از آنها اعتراف گرفت و اقرار بربوبيت كردند و اول كسى كه اقرار نمود بربوبيت من و تو بوديم و ساير پيامبران به نسبت مقام و قربشان به خدا . خداوند فرمود : گواهى داديد و اقرار كرديد اى محمّد و علي و از همه خلايق بر طاعت من سبقت گرفتيد چنين نيز بوديد در علم سابق من شما دو برگزيده از